YOLUN ORTASINDAKİ TAŞ

                               

Bu hafta size, belki çoğunuzun bildiği bir hikâyeyi hatırlatmak istedim.  Hikâyeden bize düşen hisseyi…

Taşın altına elini koymak….!

Sultan, yolun ortasına bir taş koyuyor, büyük bir taş…

Pencereden seyrediyor ne yapacak insanlar diye…

Vezir geliyor taşı görüyor…

Aklına taşı yoldan kaldırmanın sadaka olduğu gelmiyor bile…

Taşın etrafında dolaşıyor ve diyor ki;
Sultanımla konuşayım, yolun ortasından taşı kaldırması için bir adam bulalım, bir kadro ihdas edelim…

Vezir gidiyor Asker geliyor..

Askerde taşın etrafında dolaşıyor, aklına gelmiyor taşı kaldırmak…

O da diyor ki; Vezirle konuşayım, yolun ortasına taş koyana ne ceza vereceğiz onu kararlaştıralım…

O cezadan anlıyor tabi..

Elinde kılıcı var, çektimi tamam..

O geliyor, bu geliyor…

Menfaatperest geliyor… Saray dalkavuğu, saray maskarası…

(Eskiden padişahlar öyle akıllı adamlardı ki, sarayda, özellikle, dalkavuk, Saray maskarası bulundururlardı. Sultana dalkavukluk etmeye çalışan olursa, dur o senin işin değil, bizim kadrolu maskaramız, dalkavuğumuz var, sana ihtiyaç yok denirdi)…

Dalkavuk taşın etrafında taklalar atıyor, maskaralıklar yapıyor…

Böyledir biliyor musunuz? Menfaatperestler, iki yüzlüler..

Sürekli sorunların etrafında taklalar atarlar…

Asla düzeltmezler… Düzelmesi içinde hiçbir şey yapmazlar…

Onlar sorunları çoğaltanı da överler…

O da yolun kenarında oturup sultana yalakalık için şiir yazayım deyip gidiyor…

Sonra oradan geçen bir köylü taşı görüyor ve diyor ki; yoldan taşı kaldırmak sadakadır…

Önce taşa tebessüm ediyor…

Kaldırayım yolun ortasından da, kimsenin ayağına arabasına hayvanına takılmasın…

Elindeki eşya sepetini, küfeyi yere koyuyor ve taşa “ya Allah Bismillâh”deyip sarılarak, sağa sola sağa sola derken taşı kaldırıp bir kenara koyuyor…

Sonra bir bakıyor ki; taşın altında bir kese altın…

Kesenin içinde bir not…

Sultan şöyle yazmış;

Bu kesedeki altınlar, ” Taşın altına elini sokmayı becerebilenler içindir”

Taşın altına elini sokmazsa bir insan, maalesef başarılı olamaz…

Maalesef bu ülke taşlarla dolu…

Birçok insanda bir boş vermişlik, kolay ve haksız kazanç elde etme düşüncesi daha doğrusu düşüncesizliği…  Bu sebeple birçok mecrada artan başarısızlık oranları.

  Kimsenin ayağına, arabasına, hayvanına takılmasın diye yolun ortasından kaldırılan taşın açtığı kapılara bakar mısınız? Yolda meydana gelebilecek birçok belanın yaşanmasına engel olunduğu gibi, sadaka niyetine kaldırdığınız taşın üzerinizden de birçok belayı da def edecek olması… Yolun ortasındaki taşı kaldırmak adına harcadığınız emeklerin de karşılıksız kalmaması. Yani maddi manevi muazzam bir kazanç var ortada. Hikâyeyi geniş bir perspektifle anlayabildiğinizde, aslında anlatmak istediği çok şey var bize…

Hayatın bizi nerede, ne zaman, nasıl bir sürprizle karşılayacağı belli olmaz. Zorluklar karşısında; “kaderimiz bu” gibi yanlış bir düşünceye kapılmamalı, olduğumuz yerde saymamalıyız. Her daim ilerisi için mücadele etmeliyiz.

İnancınızı, azminizi ve umudunuzu asla kaybetmeyin… sağlıkla kalın..

“HOŞÇA” kalın.

One thought on “YOLUN ORTASINDAKİ TAŞ

  • 6 Aralık 2020 tarihinde, saat 12:56
    Permalink

    Bu cümlenin anlamını da öğrenmiş oldum yüreğinize sağlık

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir